Tenin sinmiş yastığıma
Dün gece terk etmeden önce
İçimde bıraktığın acıyla
Kokunla uyudum bu gece

Pembe bir mezarlık gördüm rüyamda
Aşık cesetler şekerden tabutta
Gezinirken ciğerim doldu bir anda
Çürük çilek kokusuyla

Kalbi atan ölü bedenlerdi hepsi
Hepsinin başında birer ölüm perisi
Soluk birer pembe gül kokluyorlar

Al bu sana ilk olmuşken
Ne acı ki son şarkım bu
Çok mu kolaydı yoksa zor mu
Bu sisli aşk, bu tutku

Oldu
Hani olmazdı?
Sondu
Sende gitmek yoktu
Doldu süre, bize bu bile çoktu
Bir hayaldi
Yok oldu

Sus doğru yalan ne farkeder
Bak bir aşk başlamadan böyle biter,

Kime
Kime kalır aşk?

Ver geri seni sevdiğimi
Bakma git, daha ne söylemeli
Yoksun artık bende ne acı, bitti

Yitti, yetti o günler, bana yetti
Çok, çok da mutlu etti
Birdi, bende yerin ah
Tekti
Bir çocuk bende tükendi!

“Yeter” demek yetmez ki bazen!
Ah içimde bir öykü ağıtlarla biter
Güler yüzüme taptığım bir “sen”
Ah içimdeki türkü dudaktan kalbe düşer.

Düşer de hani bir gün olur da, Azrail bana güler
Bir yerde hani bir gün olur da, Azrail bana güler.

Dünya farkında sen değilsin
Bensiz aşkınla kalma böyle
Kim var karşımda? Sen değilsin
Bittin aslında ben de öyle
Duyamadım aşktan ara sıra
Birkaç yeni kelime yine de

Arada sırada aklıma geliyor
Geldiği gibi de gitmeyi bilmiyor
Kalbime gömülen emin olma diyor
Beni öldürüyor kendisi yaşıyor